ÇEKMECE

Baştan çıkaran bahar
Kalem-de yediveren bilmeceli tutsak
Bir çocuk
Mendil satardı gözleriyle
İnce belli ve acılı bakışlarıyla ortak
Ne baharın ne çiçeğin ayırdında

Aşksız kalan naftalinli odalar
Karışır sapa-samana eriyen zaman
Savrulan öyle bir harman ki son imece
Döner dolaşır yine gök kadar söylence

Kapıların aralık unutulduğu geceler
Kilit kilit kapalı şimdi tam gün
Karadenizli köyünde yediveren
Fadimeli temelli beşbıyık gülmece
Her evde hesap verir
Kendini dağıtan çekmece

NECDET TEZCAN

---