ÖLÜ GÜL VE DÖL

Üzüldü
vakti ezana durdu
kurşunduk soluk soluğa
Üzüldü
gündüzün kopuk sattım
it dalaşı kaldı arkamda

Sövüp saydığımız
tarla kuşu mahurluğu gecesinde seviştin
Bolaman
Güz işte
İnsan pazarları
Acılarından aşkı yarattı gözleri
Tutuldu kara bir bıyık altı gülümsemeyle
Ağlaştık karaca, ağlaştık ben ölünce ecelin buğusunda

Ecelin zincirini tuttum baharı verdim gökyüzüne

---